Hoe het begon

Nadat Rob in 1999 naar de Diamantbuurt verhuisde, begonnen zijn onderbuurman en hij algauw kranten uit te wisselen. Zodra de onderbuurman zijn Volkskrant uit had, kreeg Rob hem, en ’s avonds kreeg hij het Parool van Rob.

Meestal legden ze de kranten op de trap, maar soms, als het nieuws groot was en er over nagepraat moest worden, klopten ze bij elkaar aan. In de dagen na 9/11 zat Rob dus regelmatig  ’s avonds bij zijn onderbuurman aan de keukentafel. (Op die middag zelf zat de onderbuurman bij Rob koffie te drinken toen Erica, de dochter van de onderbuurman, naar boven kwam om ze te waarschuwen dat er iets aan de hand was in New York; toen ze thuis kwam, had ze de tv aangezet. Met z’n drieën keken ze hoe het verder ging.)

Op een van die post- 9/11-avonden bij de onderbuurman viel de term ‘Eet smakelijk’ – Rob zal dus wel iets te eten hebben gekregen. ‘Eet smakelijk?’ riep Erica, toen net veertien.  ‘Eet smake-lijk? Moet je dan het lijk van een Smake opeten? En wat is een Smake dan eigenlijk?’

Rob pakte een post-it blokje en tekende voor haar een Smake, en daarna het lijk van een Smake, zodat ze de verschillen kon zien.

1e Smake 1e Smakelijk

Waarmee Smake was geboren. De dagen daarop stopte Rob zo nu en dan een Post-it-tekeningetje van Smake in de krant, als tegenwicht bij het grimmige nieuws, en daar zou het bij zijn gebleven, ware het niet dat Erica op een gegeven moment in de krant van haar vader plaatjes terug begon te sturen. Dat ging even zo door, en net toen Rob dacht dat we nu wel ongeveer alles wel hadden gehad wat over Smake te verzinnen viel, tekende Erica het plaatje dat later aflevering 1 werd: Smake  die de wijde wereld introk. Waarna Rob plaatje twee tekende. Een dag later volgden 3 en 4. En omdat ze met de krant meegingen, had elk plaatje de kop ‘Laatste Nieuws!!’

1 2

En zo begonnen de avonturen van Smake. Erica en Rob hadden toen nog geen idee dat ze dit zo’n vier jaar zouden volhouden. In het begin bouwde Rob zo nu en dan een moment in dat als een logisch einde van alle avonturen zou kunnen dienen,  maar nee, steeds weer kwam er van beneden een plaatje terug. Met ijzeren zelfdiscipline tekende Erica elke dag voor ze naar school ging een volgende aflevering – waarna Rob de hele dag had om zíjn aflevering te bedenken. (Het is wel duidelijk wie het het zwaarst had.)

Het werd een universum op zich, zeker nadat Smake en zijn uit kabouters bestaande reisgezelschap zich een raket in de vorm van een vuurtoren (of was het een vuurtoren in de vorm van een raket?) haden toegeëigend. Een universum met vele bijfiguren, van wie sommigen vaak terugkeerden, en een klein aantal (twee gespikkelde bolvormige wezens die Prokie en Flokie heetten) zich zelfs permanent bij het reisgezelschap wisten aan te sluiten. Er werden schriften  gekocht om alles in te bewaren, die schriften kregen vervolgens een omslag en een al dan niet uitklapbare middenpagina, kortom, het werd een hele industrie, die pas na 1805 plaatjes (nogal abrupt, zonder afronding) ten einde kwam:

1804 1805

En nu gaan Erica en Rob alle afleveringen op dit blog zetten. En ook alle plaatjes eromheen: de advertenties (bv de Smake tuinverlichting) en de plaatjes waarmee Erica aangaf dat ze zich verslapen had en dat de volgende aflevering nog even op zich zou laten wachten – die plaatjes horen bij de leukste van het hele Smake-universum.

Erica van Dijk
Rob van Essen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s